× ĿįŀąċĠåłж × Cassiopeia ™`        

JaeJoong in Kiss the Radio .. *

วันนี้ได้อ่านนิตยสาร ASTA TV หลังจากที่ซื้อมันมาอ่านเพราะพี่เว่นขึ้นปก ฮ่าๆ

แบบว่ามีคอลัมน์นึงที่โดนใจข้าพเจ้ามากมาย ก็เรยจะเอามาแบ่งให้อ่านกันดูนะคะ

คงถูกใจแฟนๆแจจุงที่น่ารักของเรานะคะ ^ ^

รู้อยู่ใช่มั้ยคะว่าฮยอกแจและทึกกี้เป็นดีเจให้คลื่น FM 89.1 Kiss the Radio

พวกเค้าก็ทักทายนดูกันสนุกสนานเหมือนปกติค่ะ

และแล้วเรื่องมันมีอยู่ว่า..

แจจุงของเราโทรเข้าไปกลางรายการ

เขาแกล้งดัดเสียงเป็นหนุ่มน้อยวัย 16 ปี ชื่อ "ฮันยองจิน" เรียนไฮสคูล ปี 1

หลังจากที่แนะนำตัวเสร็จแล้ว เขาก็เริ่มตอบคำถามกวนประสาทดีเจเพื่อนร่วมค่ายค่ะ !

<ความคิดเห็นข้าพเจ้าเอง>

(กริยา+ท่าทาง+การกระทำในขณะนั้น)

ฮยอกแจ

ลีทึก

ลีทึก&ฮยอกแจ

ฮันยองจิน

แจจุง

ฮยอกแจ : คุณยองจิน ปกติแล้วฟัง Kiss the Radio บ่อยไหมครับ?

ฮันยองจิน : ครับ เพราะผมชอบทึกกี้ครับ จริงๆแล้วเหตุผลที่ผมชอบก็คือ คุณชอบทำอะไรเปิ่นๆเสมอเลย ว่าแต่คนที่อยู่กับพี่อีทึกคือใครนะครับ? ผมจำไม่ได้ (ฮยอกแจรีบพูดชื่อตัวเอง) อ้า~ ใช่แล้ว อึนฮยอกกี้ ผมว่าตอนที่พี่สองคนจัดรายการด้วยกัน พี่ๆดูเปิ่นไปหน่อย แต่ก็สนุกดีฮะ~"

(คำตอบของเขาเล่นเอาสองดีเจนั่งขำกันไปพักใหญ่)

ลีทึก : อ้า.. ใช่ครับ เป็นการจัดรายการที่เปิ่น แต่ก็ตรงไปตรงมาใช่หรือเปล่าล่ะครับ? (หัวเราะ)

ฮยอกแจ : สงสัยว่าเราองระวังคุณ คนที่อยู่ในโทรศัพท์นี้ให้ดีแล้วแหละ (หัวเราะ)

ลีทึก : แล้วสำหรับ 'ชูกีร่า' (ชื่อย่อของ Kiss the Radio ) คุณคิดว่ามีข้อดีหรือข้อไหนที่ต้องปรับปรุงบ้างครับ

ฮันยองจิน : อืม.. ชูกีร่าเหรอครับ ผมว่าควรจะเปลี่ยนดีเจเป็นคนอื่นแทนจะดีกว่าครับ

ลีทึก&ฮยอกแจ : (หัวเราะลั่น)เดี๋ยวก่อนนะครับ คุณยองจิน พวกเราคุยกับคุณมาได้สักพักแล้ว รู้สึกว่าจะเคยได้ยินเสียงคุณมาก่อนนะครับเนี่ย ผมว่าคุณเผยตัวจริงดีกว่า !

ฮันยองจิน : ผมน่ะเหรอครับ? (ยังคงแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง)

ลีทึก : หลายคนเริ่มส่งสัยแล้วแหละ ว่าคุณคือใครกันแน่?

ฮันยองจิน : (เงียบไปชั่วครู่) ... งั้น .. คุณก็ลองพยายามบอกสิว่าผมคือใคร

ลีทึก : งั้นผมจะลองเดาดูนะว่าคุณเป็นใคร คุณคือนักร้องไอดอลกรุ๊ปที่ดังที่สุดในเกาหลี..

ฮันยองจิน : โอ้วว...... (เสียงเริ่มเปลี่ยน)

ลีทึก : นักร้องที่ดังที่สุด วงที่ดังที่สุด และเป็นนักร้องในวงที่เสียงดีที่สุด ชื่อเล่นของเขาคือ HERO หรือ ยองอุง ของพวกเรานั่นเอง ซึ่งคนคนนี้ก็คือ ยองอุงแจจุง !

ฮันยองจิน(แจจุง) : (เลิกดัดเสียง) อ้า.... ฮ่าๆๆๆๆ สวัสดีครับ ผมยองอุงแจจุงครับ

ลีทึก&ฮยอกแจ : สวัสดีครับ แจจุง ว่าแต่ตอนนี้สมาชิกคนอื่นๆในวงไม่ได้อยู่กับคุณใช่ไหมฮะ?

แจจุง : ไม่อยู่ครับ

ลีทึก&ฮยอกแจ : โชคดีจริงๆ ถ้างั้น.. แจจุง ! คุณมีเรื่องอะไรรำคาญใจเกี่ยวกับสมาชิกในวงบ้างไหม? (ทำเสียงเจ้าเล่ห์) อย่างเช่น.. นิสัยที่อยากให้สมาชิกในวงเปลี่ยนแปลงในปี 2007 อะไรทำนองนี้

แล้วมหกรรมการเผาเพื่อนร่วมวงออกอากาศก็เริ่มขึ้น !!

แจจุง : เริ่มจากชางมินก่อนเลยครับ ถ้าผมทำให้ชางมินอารมณ์เสียแล้วล่ะก็.. เขาจะเข้ามาใกล้ๆ แล้วยื่นหน้ามากระซิบข้างๆหูผม ก่อนจะพูดว่า.. 'อยากตายเหรอ..?' (เสียงเบาๆแต่เย็นยะเยือก)

ลีทึก&ฮยอกแจ : โห... อยากตายเลยเหรอ จริงจังมากๆ (หัวเราะ) ..ต่อครับต่อ มีใครอีกไหม?

แจจุง : จุนซูครับ ! จุนซูเนี่ย.. เขาเป็นคนที่มีท่าทางน่ารักๆเยอะมากเลยใช่ไหมล่ะครับ?

ลีทึก : ใช่ครับ มีมากๆ เลยแหละครับ

แจจุง : เขาน่ารักมากเลยครับ ทุกครั้งที่เราแกล้งทำเป็นไม่สนใจเขา เขาจะพูดออกมาคำเดียวเลยครับ 'อี.. ฮาจีมาอิง~~' (แปล : อย่าทำอย่างนี้ดี๊~~) ประมาณนี้อ่ะฮะ จนบางครั้งพวกเราก็คิดว่าเขายังทำท่าเป็นเด็กๆอยู่เลย

ฮยอกแจ : ดูสิ อายุก็ปาเข้าไปตั้ง 20 แล้ว ยังมาพูด 'ฮาจีมาอิง!' (กระแทกเสียงประชดเพื่อนรัก) อยู่อีกเหรอเนี่ย ทำอะไรไม่เข้ากับอายุซะเลย ! <ได้ทีใส่เอาๆเลยนะเฮีย =w=>

แจจุง : ใช่แล้วฮะ นี่ก็เข้ามหา'ลัยแล้วด้วย

ลีทึก&ฮยอกแจ : ใช่ ๆ ถูกต้องที่สุด ! ..ต่อครับ มีใครอีกไหมรับ สนุกจริงๆ (หัวเราะชอบใจ) <พวกนายเป็นคนแบบไหนกันแน่เนี่ย =[]=>

แจจุง : อืม.. สำหรับยุนโฮ.. จริงๆนะครับ ผมคิดว่าเขาเป็นคนที่ป๊อปที่สุดในหมู่สาวๆวัยยี่สิบปี แล้วก็เป็นนักร้องที่เก่งที่สุดอีกต่างหาก ยิ่งเวลาเขาไปออกรายการทีวี ไม่ว่าเขาจะทำอะไร เขาก็จะดูแมนมากๆเลยใช่ไหมล่ะครับ แต่จริงๆแล้วในบรรดาสมาชิกของเราทั้งหมด เขาน่ะเป็นคนที่มีท่าทางน่ารักมากที่สุด เพราะจริงๆแล้วจุนซูนะ ไม่ใช่คนประเภทน่ารักโดยธรรมชาติ แต่เขาจะแกล้งทำตัวน่ารักๆ <งั้นนายก็แกล้งได้เนียนมากเลยจุนซู = =">

ฮยอกแจ : (รีบเสริมทันที) แกล้งทำตัวน่ารัก.. ใช่ครับ ใช่ ! <ก็ไม่น่า =w= ..>

แจจุง : ส่วนยุนโฮน่ะ เขาจะทำเป็นเก๊กแมนไปยังงั้นแหละครับ แต่จริงๆแล้วเขาเป็นคนที่น่ารักที่สุด <ภรรเมียรู้ดีที่สุดอยู่แล้วชิมิฮร้า~>

ลีทึก&ฮยอกแจ : อ้า.. ที่จริงแล้วน่ารักที่สุด

ลีทึก : อืม.. ผมคิดว่าเรายังขาดไปอีกหนึ่งคนนะครับ ยูชอนไงครับ

แจจุง : ยูชอนนี่... ผมว่า.. ในวงของเรา เขาเป็นคนที่น่าเป็นห่วงที่สุดแล้วครับ

(สองดีเจขำกลิ้ง พร้อมเสียงตบมือ)

ลีทึก&ฮยอกแจ : น่าเป็นห่วงเหรอครับ ยังไงครับ?

แจจุง : เขาเป็นคนที่..ผิดแล้วผิดอีก เวลาที่เขาไม่เข้าใจอะไร ก็จะไม่เข้าใจอยู่อย่างนั้น เป็นเอามากที่สุดในวงแล้วครับ อีกอย่างคือ ในตอนเช้ายูชอนจะตื่นยากมากๆ เวลาพวกเราไปปลุกเขา แบบ.. 'ยูชอน ตื่นได้แล้วนะ' เขาก็จะตอบกลับมาว่า 'จินจา...อ้า...จินจา...อ้า...' (แปล :โอ๊ย~ จริงๆเล้ย~) (พูดเสียงต่ำๆเนือยๆเลียนแบบยูชอน) ...เขาเป็นคนที่ตื่นยากมากจริงๆครับ แต่บทเขาจะตื่นขึ้นมา เขาก็ลุกขึ้นมายิ้มหวานให้ซะงั้นอ่ะครับ <นึกภาพออกเลย หว่านเสน่ห์ได้ทุกที่จริงๆยูชอนของเรา =w=>

ลีทึก : การเป็นแจจุงนี่ลำบากจริงๆแฮะ ต้องเป็นพี่ใหญ่แล้วก็ต้องดูแลน้องๆอีกด้วย เราได้ข่าวว่าคุณจะไปญี่ปุ่นพรุ่งนี้แล้ว งั้นช่วยพูดถึงงานของคุณในปีนี้หน่อยได้ไหมครับ?

แจจุง : ได้ครับ ในปี 2008 .....

ลีทึก&ฮยอกแจ : (หัวเราะ) คุณแจจุง !! นี่ยังปี 2007 อยู่เลย!! คุณจะพูดข้ามปีเลยเหรอ?

แจจุง : นี่ผมพูดผิดเหรอครับ? (เสียงแบบไม่รู้จริงๆ)

ลีทึก&ฮยอกแจ : ปีนี้ปี 2007 นะ เอาแต่แผนการปี 2007 ก็พอนะครับ

แจจุง : ก่อนอื่นเลยนะครับ.. พวกเราจะไปทำงานกันที่ญี่ปุ่น แต่ถึงแม้ว่าพวกเราจะทำงานที่ญี่ปุ่นกัน ไม่ว่าอย่างไร พวกเราก็จะเป็นนักร้องเกาหลีที่ตั้งใจทำงานให้ดีที่สุด จะพยายามให้ทุกคนเห็นแต่ภาพเท่ๆและดีๆนะครับ!

Credit : ASTA TV Magazine

Home?<VS>TVXQ!?.. *

ช่วงนี้มีปัญหากับทางบ้านมากมาย

มากมาย .. จนน่าเบื่อ

กลับบ้านที รู้สึกเหมือน ..

จำใจกลับมาเพื่อที่จะได้มีที่นอนเฉย ๆ ?

รู้จักแต่คำว่า "เบื่อ" "โกรธ" "เกลียด"

ไม่รู้สึกว่าตัวเองจะได้พักผ่อนเลย ยิ่งอยู่ยิ่งเหนื่อย !

จนแอบคิดไปว่า.. ถ้ามีเงินเดือน คงไม่คิดจะกลับบ้านพักใหญ่เลย

คงจะไปอยู่ที่ไหนสักแห่ง ..ที่ไม่ใช่บ้านหลังนี้..

เหนื่อย! เหนื่อยจริง ๆ

ที่มาอัพเนี่ย.. ก็เพื่อมาบอกว่าเราจะไปเข้าค่ายที่จันทบุรี 3 วัน

20 - 23 นี้

กลับวันที่ 23 นั่นแหละ อิอิ

ดีใจมากที่จะได้ไปเข้าค่ายสักที

ไม่อยากอยู่บ้านแล้ว

เราอยากรู้มากเลย.. ว่าถ้าเราห่างบ้านไปสักพัก.. เราจะยังคิดถึงบ้านมั้ย?

ถ้าคิดถึงก็ดีนะ จะได้รู้สึกว่าตัวเองยังมีที่พึ่งพิง

พักผ่อนให้เต็มที่กับเพื่อน เล่นน้ำกับรุ่นน้องที่โรงเรียน ^ ^

หวังว่ามันจะทำให้เรารู้สึกดีขึ้นได้

.

.

พวกคุณรู้มั้ยคะ? ว่าทำไมฉันถึงได้รักดงบังชินกิมากมายขนาดนี้

ฉันรู้สึกว่าพอเราได้หมกมุ่นกับการฟังเพลง สูบรูป วาดรูปพวกเค้า

มันทำให้ฉันรู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้น

ไม่คิดเรื่องปัญหาที่อยู่ด้านหลังเลยสักนิด

สนุกกับการติดตามข่าวสาร

มีความสุขที่พวกเขายิ้มแย้ม มีความสุข

หรือแม้กระทั่งประสบผลสำเร็จ.. ในฐานะที่ฉันชื่นชมความสามรถของเขาจากใจ

ฉันรักพวกเขา ที่เผชิญหน้ากับปัญหาและฝ่าฟันไปได้จนประสบความสำเร็จเช่นทุกวันนี้

ฉันยึดความอดทนของพวกเขาเป็นเครื่องเตือนใจเสมอ

ว่าพวกเขาผ่านอะไรที่เลวร้ายมามากกว่าฉันเสียอีก

โดยเฮพาะยุนโฮและแจจุง

.

.

ตอนนี้พวกเขาเป็นความสุขที่สวยงามของฉัน

ฉันไม่เคยรู้สึกเสียดายเลยที่ต้องละการ์ตูน นิยาย และเกม

เพื่อมาจมปลักกับการติดตามข่าวของพวกเขา

ไม่รู้สึกเสียดายเลยจริงๆ

.

.

I ' ll be your Cassiopeia forever.

.

.

I promise !

ขอบคุณทุกคอมเม้นและทุกสายตาที่อ่านบล็อกไร้สาระนี้นะคะ

ขอโทษที่บางครั้งทำให้เสียเวลาค่ะ

แล้วเจอกันใหม่วันที่ 23 นะคะ ^ ^